Afgelopen zondag vond onder de warme julizon de traditionele sponsorborrel plaats. De chique en gezellige tent liep vanaf 17.00 uur vol met de genodigden. Er waren iets minder mensen aanwezig maar dat zal ongetwijfeld te maken hebben gehad met het warme weer, de vakantieperiode en de finaleplaats van het Nederlands Elftal. Alle aanwezigen hadden zich gekleed in het thema van dit jaar, wit en zilver.
De sponsorborrel is de officiële opening van het toernooi, ondanks dat vanaf zaterdag de 1e wedstrijden al worden gespeeld. Walter Meulenberg heette de aanwezigen van harte welkom. De sponsors en hoofdsponsor Diana Barnhoorn van Barnhoorn Vermeer makelaars werden bedankt voor het mogelijk maken van de 32ste editie van het toernooi. Natuurlijk werd het leger vrijwilligers en de wedstrijdleiding ook genoemd. Zonder een goed geoliede evenementencommissie, wedstrijdleiding en overige helpende handen kan een toernooi zoals het onze nooit zo goed worden neergezet.
Tijdens de speech kreeg iedereen een glas champagne zodat geproost kon worden op een sportief en gezellig toernooi. De pachters hadden een zeer goede catering neergezet. De schalen met hapjes leken uit een banquet van een 5-sterrren hotel te komen, het zag er heel chique uit. De muzikale omlijsting was ook een speciale deze keer. In de hoek van de tent stond een vleugel waarachter pianist Fulco sfeervolle en rustige achtergrondmuziek speelde.
Rond 19.30 uur liep de borrel ten einde want de aanwezigen wilden graag de finale van het voetbal kijken. Dat kon ook in het clubhuis van het park. Helaas heeft het niet mogen baten want zoals we allemaal weten heeft het Nederlands Elftal helaas verloren. Aan de oranje supporters heeft het niet gelegen, die waren getuige de foto’s weer talrijk aanwezig. Wat we niet mogen vergeten is dat ze een hele speciale prestatie hebben geleverd met het halen van de finale. Dat is echt fantastisch. Het is jammer dat de Spaanse keeper schoenmaat 46 heeft anders had de bal van Robben zeker in het net gehangen.
Waarschijnlijk beseffen we met ons allen morgen tijdens de huldiging pas dat het heel knap is wat ze hebben bereikt. En we weten zelf als sporters dat je nu eenmaal niet altijd kan winnen. De kater van het verlies is morgen vast verdwenen en dan kunnen we gewoon heel trots zijn op onze jongens.
